مُرده‌سرزمین ِ بی‌انجام

مُرده‌سرزمین ِ بی‌انجام

مرا ادامه بده در خطی از خاطرات شرجی
هم بزن
مثل قند ته استکان چای تلخ
ببر مرا
دست‌هایم گرفتن را طلب دارند
زمین خورده‌ام
هم حالا در این نوانخانه‌ای که نامش ایران
بکش مرا
به زنجیر خواهشی شهوتناک
ببند به نیمه‌های شب
و عریانی‌ام را بکش
به بومی تیره

برای شکم‌های برآمده از گرسنگی
زمین‌خوردن تنها گزینه‌ی منو است

ببوس
طولانی
به سبک فرانسویان در شهری که نامش عروس شهرهای پتیاره است.
بخواه
بخواهانم به خواستنت

بمیرم برایت
سرزمین خسته‌ام
تو هم زمین خورده‌ای
از این نسناسان خرقه پوش
ورم کرده‌ای
رم کرده‌ای

ببر مرا
به انتهای تنهایی‌ات
در اتاقی تاریک
دست بکش
در کشاکش این نامردمی‌های انیرانی
از هر چه دست

ببال
ببالانم
بیا پرواز کنیم

بمیرم برایت
مرده سرزمین بی‌انجام
.

ناصح

پاسخی بگذارید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.